บ่อยครั้งที่ฉันต้องสัมผัสกับความรู้สึกทั้งสองอย่างนี้อยู่ตลอดเวลา แต่ฉันก็แอบอมยิ้มอยู่เสมอๆ นะ เมื่อฉันคิดถึงคนที่อยู่ไกล ที่เขาพยายามจะกลับมาหาฉันและให้เราได้ใกล้ชิดกันเสมอๆ อยากขอบคุณคนไกลคนดีของฉัน ที่พยายามจะเข้ามาชิดใกล้และอยู่
ส่วนที่เหลือเคียงข้างกันเสมอ ถึงแม้ว่าเวลาที่เราจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกัน มันอาจจะน้อยเต็มที แต่เราทั้งสองคนก็พยายามทำเวลาทุกวินาที ทุกนาที ที่เราได้อยู่ด้วยกันให้มีค่า มีความหมายเสมอ แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้ว และฉันก็เชื่อว่าเขาก็คงมีความสุขไม่น้อยไปกว่าฉันเลยความสุขที่เราอยากจะเก็บเกี่ยวเรื่องราวต่างๆ ที่อยู่ด้วยกันไว้ให้ได้มากที่สุด ก่อนที่ความห่างไกลจะพรากเราจากกันอีกครั้งนึง ทุกครั้งที่เราต้องห่างไกลกันเราทั้งสองคนก็ยังคงแอบอมยิ้ม กับช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันเสมอๆ ไม่ว่าจะนั่งคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาอีกกี่ครั้ง ไม่ว่าเรื่องที่คิดขึ้นมาจะซ้ำวนไปวนมาอีกกี่รอบก็ตาม แต่ฉันก็ยังรู้สึกอบอุ่นในหัวใจเสมอ ที่มีเขาอยู่กับฉันจนถึงวันนี้ ขอบคุณนะคับคนดี ที่รักกัน....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น